موضوع کنترل انتقال حرارت و حفظ انرژی در دهه های اخیر به یکی از اولویت های اصلی در صنایع عمرانی و مکانیک تبدیل شده است. اتلاف انرژی نه تنها موجب تحمیل هزینه های سرسام آور اقتصادی به سیستم های ساختمانی و صنعتی می شود، بلکه با افزایش انتشار گازهای گلخانه ای، آسیب های جبران ناپذیری به محیط زیست وارد می سازد. عایق کاری حرارتی برودتی، راهکاری کارآمد، مهندسی شده و اثبات شده برای کاهش تبادل گرما میان فضاهای مجاور یا میان تجهیزات و هوای آزاد به شمار می رود. استفاده از عایق مدرن در تاسیسات مکانیکی، لوله کشی ها، مخازن و جداره های ساختمانی، نخستین گام استوار در مسیر دستیابی به ساختمان های پایدار و سبز است.
حرارت همواره تمایل دارد بر اساس قانون دوم ترمودینامیک، از نقطه ای با دمای بالاتر به نقطه ای با دمای پایین تر جریان یابد. این جابجایی از سه طریق رسانایی، همرفت و تابش رخ می دهد. مواد عایق حرارتی برودتی ساختاری متخلخل با میلیون ها حباب هوای ساکن یا گازهای خنثی دارند. از آنجا که هوا در شرایط سکون ضریب انتقال حرارت بسیار پایینی دارد، وجود این حفره ها مسیر رسانش و جابجایی حرارت را مختل می کند.
در کاربردهای حرارتی، هدف جلوگیری از اتلاف انرژی گرمایی و حفظ دمای سیال است. اما در حوزه برودتی، هدف جلوگیری از ورود گرمای محیط به درون سیستم و از آن مهم تر، جلوگیری از پدیده میعان و تشکیل تعریق روی سطوح سرد است. تعریق سطحی در سیستم های چیلر و لوله های آب سرد، در صورت عدم عایق کاری حرارتی اصولی، سبب خوردگی تدریجی فلزات، پوسیدگی تجهیزات و رشد قارچ و کپک در فضای داخلی تاسیسات می شود.
برای گزینش بهترین متریال در پروژه های عمرانی و صنعتی، مهندسان تاسیسات معیارهای مشخصی را مد نظر قرار می دهند:
۱. ضریب هدایت حرارتی بسیار پایین که نمایانگر مقاومت بالای ماده در برابر انتقال گرما است.
۲. مقاومت فوق العاده در برابر نفوذ رطوبت و بخار آب، زیرا نفوذ آب به بافت عایق می تواند خاصیت عایق بودن آن را تا حد صفر کاهش دهد.
۳. رفتار ایمن در برابر حریق، به گونه ای که مانع گسترش شعله شود و گازهای سمی کمتری متصاعد کند.
۴. پایداری ساختاری، انعطاف پذیری مناسب و طول عمر مکانیکی در شرایط دمایی متغیر.
۵. حفظ سلامت انسان و عدم ایجاد آلرژی های تنفسی و پوستی در مراحل نصب و بهره برداری.
صنعت عایق با پیشرفت پلیمرها و تکنولوژی مواد، طیف گسترده ای از محصولات را به بازار عرضه کرده است:
انواع عایق الاستومری به دلیل ساختار سلول بسته، سد بسیار محکمی در برابر نفوذ رطوبت و بخار آب هستند. همین مشخصه آن ها را به گزینه ای بی رقیب در خطوط برودتی، کانال های تهویه و تاسیسات سرمایشی تبدیل کرده است. انعطاف پذیری بالا، برش پذیری آسان، وزن سبک و مقاومت در برابر قارچ و باکتری از دیگر مزایای چشمگیر این متریال محسوب می شود.
عایق های الیافی معدنی از دیرباز در ساخت جداره ها و لوله های آب گرم کاربرد داشته اند. مقاومت حرارتی بسیار بالا و رفتار عالی در برابر حریق از نقاط قوت این دسته است، هرچند نیاز به پوشش های محافظ در برابر نفوذ رطوبت دارند تا راندمان خود را از دست ندهند.
این فوم های سخت بیشتر در ساخت دیوارهای پیش ساخته، سردخانه های صنعتی و مخازن ذخیره کاربرد دارند. مقاومت فشاری مناسب و بازدهی عایق کاری بالا، این متریال را در عایق کاری سطوح مسطح پرطرفدار کرده است.
گرچه اجرای سیستم عایق کاری حرارتی با کیفیت ممکن است هزینه های اولیه احداث پروژه را اندکی افزایش دهد، اما بررسی دوره عمر تجهیزات ثابت می کند که این هزینه ظرف مدت کوتاهی، معمولا بین یک تا سه سال، از محل صرفه جویی چشمگیر در مصرف سوخت، گاز و برق به طور کامل جبران می شود. افزون بر این، کاهش بار حرارتی و برودتی ساختمان سبب می شود سیستم های تهویه مطبوع، چیلرها و بویلرها در شرایط کاری آرام تر و با ظرفیت نامی کمتری عمل کنند که این امر به طور مستقیم عمر مفید ادوات را افزایش می دهد.
عایق حرارتی برودتی نقشی کلیدی و راهبردی در مدیریت پایدار انرژی در سازه های مدرن ایفا می کنند. انتخاب عایق مناسب با در نظر گرفتن رژیم دمایی، رطوبت محیطی و استانداردهای آتش نشانی، متضمن حفظ دارایی های صنعتی، ایمنی سازه و کاهش تولید گازهای گلخانه ای است. مهندسی تاسیسات مدرن بدون بهره گیری از راهکارهای نوین عایق بندی ناقص خواهد بود.
انجمن مهندسان گرمایش، سرمایش و تهویه مطبوع آمریکا (ASHRAE)
https://technologyportal.ashrae.org/report/detail/431